PieterjanVersusMilaan

Mei 12-17

2010-05-18T19:59:00.003+01:00

Foto's van de week!

Weet je wat?

2010-05-06T17:37:00.004+01:00

Ik maak het effie makkelijk voor jullie. Je hoeft niks te lezen, enkel maar te klikken op de startknop hier onder.

Familie

2010-04-29T12:04:00.002+01:00

Wanneer skypen we nog eens?

cinque terre!!!

SneeBarceloDesiPeritivoAbbTurijZonnesch.............

2010-04-05T00:01:00.001+01:00

Twintig uur nul drie. De zonne is gezonken, de smog legt zijn oor te rusten, de vogeltjes stoppen met fluiten , de acht-en-twintigste week milaan heeft zijn intrede gedaan. In den lange afwezighede der blogs zijn dagen voorbij gevlogen als ware het uren, zijn mensen gekomen ende gegaan als ware het allemaal te goed om waar te zijn. Na de droevige periode waar praktisch alleman uit mijn dichtste omgeving het erasmusleven moesten achter hun laten, werden de leegte algauw gevuld met barcelona, mozarella en gebeds-uurtjes.

Zoals reeds gemeld, en met veel plezier nog eens herhaald, werd er na de schitterende witte bergtoppen een studie uitwisseling en tevens uiterst educatief culturele mini-trip geregeld naar de hete woestijnvlaktes van Barcelona, alwarens de fideelste der klasgenoten Sem Delaere zijn erasmus onderneemt. Weinigen hebben deze stede nog niet bezocht en het behoeft dan ook geen uitleg hoe de dagen daar verlopen zijn - als een kindje in een snoepwinkel. Enkele kleine fotootjes

Deze trip zet zich deze maand voort tot een uitwisseling van jewelste, alwaar Delaere zijn koffers hier gaat deponeren tijdens de hoogdagen voor de designers, de natte droom voor de interieurarchitecten en de dierlijke pleziertjes voor de meubelontwerpers - de salone del mobile en de omringende designweek. Daarover uiteraard een uitgebreid vertelsel na het betreffende gebeuren.

Laat het ons in deze post eens niet verwerpen tot een voetnoot, want het is uiteindelijk de reden dat we hier zijn: SCHOOL. Na een redelijk wanordelijk eerste semester had ik toch het gevoel dat ik wel wat meer bloed, zweet en tranen in mijn schoolgebeuren mocht kruipen, gezien ik in een zeer praktische richting zit en hierbij het aantal vaardigheden zeker de lucht in moet gaan. Na eenzelfde hectische start als in het eerste semester achter de rug te hebben (eerste week uit praktisch alle vakken geweigerd, geen plaats voor erasmus, te laat, klassen verzet, professoren niet komen opdagen, ....) is er nu een voorlopig lessenplan opgesteld. Na een maand zijn er daar nog steeds lessen van waarbij ik nog geen één keer aanwezig ben kunnen zijn, doch ben ik nu al bedolven onder een stapel(tje) werk vanwege de twee mastervakken die ik momenteel neem, en de combinatie tussen de twee afdelingen leonardo en bovisa. Anyway, zoals immer een zeer ingewikkelde situatie en het gevoel dat je nooit zeker bent van wat van je verwacht wordt, dat je nooit volledig in de werksfeer kàn geraken en dat je aan veel verwachtingen moet voldoen. Je kan er over praten zoveel je wil maar het blijft in elk land hetzelfde.

Door de gang van zaken is er dus de laatste tijd niet veel vrije tijd geweest voor het verlaten van deze metropool, het is een constante rush tegen de tijd gebleken, maar nu begint het alweer eventjes op te klaren. Na een ongelooflijk verkwikkend ski dagtripje enkele dagen terug vertrek ik morgen op een kleine randonnée door het noorden van deze laars en bezoek ik de prachtige Ballin- en Balistreri families voor enkele dagjes, mag ik me verheugen op een heus Leorffa-optreden en wordt er in het terugkeren nog gedacht aan verona als tweedaagse ook. Plannenplannenplannen!

Prettig pasen, prettige vakantie en tot binnen een schamele 4 maanden!!!!

En om dit geheel compleet te maken: een laatste setje fotootjes die eigenlijk nergens bij te plaatsen vallen maar nog wel leuk zijn om het beeld van Pieterjan dat in jullie hoofden ligt te verdwijnen nog eens op te frissen en bij te werken.

De aperitivo

De metro

De natuur in de stad

De kunstenaars

De bezoekers

De bushokjes

De turijnen

De dinnerclub

De vrienden

De zon!!!!!

De clip numero 3

2010-02-21T16:22:00.000Z

We zijn er geraakt!
Lab. di sintesi finale, dus de bachelorproef op 20 credits: 27/30
Lab. di computer grafica, de cursus flash/maya/rendering op 10 credits: 26/30

En zo makkelijk was het dus allemaal niet. De laatste drie weken was het een race tegen de tijd, met twee projecten tegelijk, waar ik praktisch elke seconde moest doorbrengen op 1 tot 2 computers tegelijk. Alle mogelijk taalproblemen, ontwerpproblemen en culturele problemen die je je maar al te goed kan inbeelden zijn we tegengekomen, gepasseerd, en mooi overwonnen. Helemaal geen slecht resultaat dus, zeker omdat we in onze richting helemaal niet worden beoordeeld als 'erasmus' en zo dus geen makkelijke punten krijgen zoals wel meestal gebeurd, maar we echt dezelfde groepspunten kregen als de locals.

Enkele resultaatjes van mijn werk in het grote project...

Direct na de punten zijn we dan op skireis vertrokken, zelfde locatie als de erasmustrip een tijdje ervoor, maar dan mét sneeuw, mét de broeder en mét goed weer.

Vrijwel direct er na zijn Jeroen en Michiel dan gestrand in Italie, waarmee we eerst het venetiaanse carnaval voor een nachtje hebben aangedaan (alle foto's en video's vanaf dit moment zijn permanent verdwenen van mijn camera) en dan nog enkele dagen hebben genoten van het Milanese. Deze onderstaande is één van de enige fysieke bewijzen resterende :)

Het kot op een mooie winterdag

Door algemeen slecht weer in heel italie (blijkbaar ook in europa) hebben we deze week ons tripje naar rome/sicilie afgezegd, en enkel maar een leuke tweedaagse gedaan. Hoogtepunt daar was toch wel het bezoeken van de oude fiat fabriek, iets dat jaren terug mooi werd geanalyseerd in de geschiedenislessen op school en toch wel een mijlpaal was. Tegenwoordig is dat gebouw veranderd tot een shopping mall, een redelijk teleurstellende eerste indruk, maar toen we via de car ramp tot het bovenste verdiep zijn gegaan, een nooduitgang hebben genomen en enkele hekkens overwonnen hebben, zijn we dan toch op een dak geraakt - de pracht van het gebouw. Unicum ;)

Foto's vanop de nieuw geopende wolkenkrabber in milaan, speciale opening met helemaal bovenaan een live klezmerbandje etc

En nu, valiesje maken voor barcelona!!!

vakantie min zeventien dagen

2010-01-19T21:35:00.003Z

ah Belhië! Tot binnen 7 maanden!

Voor de mensen die de blog http://romerasmus.blogspot.com/ wat gevolgd hebben zou het wel eens kunnen lijken dat er in het Italiaanse onderwijs helemaal niks aan het gebeuren is. De illusie doorgebracht van de respectievelijke handelstudiestudent mag wel degelijk doorprikt worden, want alhier in het hoge koude noorden van de laars is wel degelijk veel koffie nodig om de arbeit-nachten door te komen. Zodoende waren de laatste weken al heel wat minder erasmus-getint, en voelen we het wel goed dat groepswerken samen met Italianen een hoge inzet vereisen.

De resultaten zijn tot nu toe wel steeds voldoenend geweest. Voor het eerste echte examen, in het Italiaans gestudeerd, werd er reeds 23/30 gehaald. Een mooie voldoende, maar veel volgt nog. Het voelt hier alleszins nog steeds aan als een onderwijs waar je nooit alles in eigen handen gaat kunnen nemen, met plotse veranderingen, aankondigingen en vereiste taken die daags op voorhand terloops worden vermeld, met groepswerken waar je altijd afhankelijk bent van anderen, met speciale verrassingen (momenteel zit ik in een aula te luisteren naar een animator van Italiaanse reclames en tekenfilmpjes die ons komt verblijden met zijn prachtige kijk op het werk. ), ....

Met momenteel een zeer drukke week (maandag workshop, dinsdag presentatie final design studio en woensdag examen modelleren) is het een kleine periode naar adem snakken (door het combineren van verschillende richtingen houden ze ook geen rekening met elkaar), dus het wordt dringend tijd dat er terug wat schot in de culturele zaak schiet.

Op het kot ben ik eindelijk een echte Milanees geworden, en heb ik sinds kort en dit tot het einde van het tweede semester een permanente kamergenoot (-te). Momenteel hok ik samen met Aurelie, een meisje van Brussel, en in het tweede semester komt er iemand van Zweden die gereageerd heeft op mijn zoekertjes en er nog het normaalste uitzag. In het kot zelf verwisselen we dus ook van kamer, en nemen we die met het balkon in beslag, waardoor we nu slechts 250 euro per maand zullen betalen, een laagterecord me dunkt. Het is een volledig nieuwe ervaring die je in Belgie amper tegenkomt, maar het bevalt me wel enorm. (nu toch nog ;) )

Het fotoverslag:

Tijdens de kerstperiode was Milaan eventjes omgetoverd tot een sprookjesdorpje. Er was festival internazionale della luce, samen met de groteske alledaagse versieringen van de stad, die toch een magische touch gaven aan de anders droge omgeving. Tijdens de grote koudegolf was dan ook nog een kerstconcertje van de Amerikaanse Burt Bucharach die zo bleek toch wel een groot arsenaal aan bekende nummers voor ons kwam spelen. Op de foto ziet u bibbering, met de -14° temperatuur die er op dat moment hing. Lekkerrr

Dan volgde ook de enorme sneeuwstorm, die zowat voor iedereen problemen bezorgde van onmenselijke dimensies. Sommige mensen hebben 3 afgelaste vluchten meegemaakt alvorens dan terug in het midden van hun reisweg vast te zitten, mensen hebben uren, dagen vertraging ondervonden, mensen zijn niet thuis geraakt, het was een prachtig spektakel die ook een enorme spanningsopbouw betekende tot de datum van mijn terugkomst. Deze was, hoe ideaal, net op de eerste dag dat de vluchten terug op normale frequentie en uren begonnen te draaien.

Lecco

... met een blogbericht te schrijven met enkele dagjes tussen: de presentatie van de bachelorproef heeft ons nu een 25/30 opgeleverd. Maar dit terzijde, verder gaan met een tweede filmpje die ik hier eventjes in slapeloosheid tegen elkaar heb gesmeten! En op aanvraag van de moeva staat mijn eigen smoelwerk er af en toe ook eens in gedraaid!

druk op volledig scherm!!!!

Het begint met wat beelden van mijn school, een tripje naar genova, een ski tripje, de sneeuwtoestanden en lichtfestivals in Milaan....

en nog wat footootjes, van de zweedse frida, de faroëse malan, de griekse fragkiskos en de belgischen boer

ofte hetzelfde concept als bovenstaande maar dan met nog een duitse timo, een spaanse gemma, een deense jonathan en een franse marie er bij

en weer eens hetzelfde, maar dan met de BELGENN

Ik zal nog maar eens benadrukken dat ik enorm graag foto's zou tonen van al het werk dat ik hier mag verzetten, maar dat is nou eenmaal niet de plaat waar de foto's worden genomen. Vermits ik mij hier vooral op de digitale kant toespits bevind ik me vaker dan ooit achter de computer, maar het is wel zeer leerrijk. Ik ging nog een fotootje van mijn werk bijsteken, maar om één of andere reden verschijnt deze foto niet, dus de computer beslist dat ik een foto van nieuwjaar moet tonen: hierzo!

Elke post moet toch ook nog een stereotiep bevestigen, en hiermede toon ik de eeuwenoude zegswijze aan: portugezen rijden altijd gratis op het openbare vervoer.

de verhuis op kot

met de roommate in de metro

... ik denk dat dit volstaat voor vandaag? Tot aan het volgende filmke heee!!

Sto lavorando!!!!!!!

2009-12-16T00:36:00.000Z

Al een heel tijdje niks meer gezet, maar enkel om de neus boven water te steken: het is hier werken geslagen. Het onderwijs loopt hier nog niet zo helemaal fout zoals we wel eens zouden denken, dus we lopen maar mooi mee!!!! Om het toch even visueel voor te stellen dan toch maar enkele foto's van andere mensen hier op gezet, want ik heb nog geen tijd gevonden om tussen mijn bergen foto's te selecteren!

In de bergen - met Mia (australie), ik, MarieCeline (brussel) en Laurens

En ook nog een paar chilesen (euh? chilezen? chileanen? chileanders? chilomanen?) en colombianen. Omdat het de eerste dagen van het skiseizoen waren hebben we ons nog veel op de onbewerkte verse gesloten pistes moeten laten.

genova

Met zn allen bij palazzo reial in torino. Belgie x 2, Portugal x3

aperitivooooooo

Ziet ge papa, ik probeer nu eens zo normaal mogelijk te doen voor foto's, maar als dat een foto met roze reuzeslakken is kan ik wel nog eens een steek laten vallen!

en tenslotte: onze italiaanse professorrrrrrrr lorenzo!

Maar nu moet ik terug vliegensvlug de boeken in duiken voor het examen dat zich deze vrijdag gaat afspelen. Momenteel nog een vrijwel onmogelijke opdracht, in het Italiaans studeren, vermits de zinnen vol staan met technische termen, onmogelijk te vertalen Italiaanse woorden of gewoon één klein woordje die nodig is om de hele zin te verstaan die ik mis. Het wordt dus er op of er onder!

Milaan door de ogen van...

2009-11-23T07:58:00.003Z

Een foto zegt meer dan duizend woorden, een video zijn duizenden foto's. Astemblieft!

In the jungle..

2009-11-15T15:05:00.000Z

Het heeft me een hele poos geduurd, maar eindelijk heb ik nog eens een rustig dagje vrijaf om mijn gedachtengangen en gepasseerde agenda te smijten op deze pagina. Rust is hier zeer zeldzaam, en je leidt hier een paar levens tegelijk. Ik heb zeer leuke recente bezoekjes mogen krijgen van Vicky&Kiani, Lien&Geerolf, Ruben J en het tweede jaar interieurarchitectuur van Sint Lucas, en dit afgewisseld met een drukker wordende schoolagenda (wel, ik moet fysiek aanwezig zijn, maar dat betekent blijkbaar nog niet dat we ons in het zweet moeten werken) en een niet-aflatende stroom van nieuwe aangelegenheden die hier te ontdekken vallen.... Ik kan gelukkig genoeg gebruik maken van mijn foto's om een 'gepasseerde agenda' samen te stellen.

Een dag in het leven van Pieterjan
Hoewel Milaan dus, zo zegt iedereen, de minst 'Italiaanse' stad is qua sfeer en uitzicht, toch is het duidelijk voelbaar waar we ons bevinden. Van het opstaan met borrelende koffie op het vuur, de drukte in ons kleine appartementje, vooral voor de vrouwenspiegels dan, de treinen die immer te laat zijn of het slalommen tussen honderden toeterende auto's onderweg, de straathoeken en drukke passages met spraakwatervallen van bedelaars en immer telefonerende zakenlui en geblondeerde tieners, het tussen-de-motoren-kruipen om de fiets te kunnen parkeren in de weggestoken fietsenparking, de ochtendfile voor de koffiemachines die de ganse gang inneemt, het puctueel gebruikmaken van het academisch kwartier, de broeierige sfeer en het nietaflatende rumoer in de klaslokalen, de twintig leraren, stagairs en hulpjes per klasgroep, de culinaire hoogstandjes die uit de rugzakken worden getoverd tijdens de middagpauze in de gigantische campus, de contrasterende rust in de eerste uren van de namiddag, de huidige prachtige rood-paarse hemels bij het verlaten van de schoolgebouwen, de ellendig lange maar o-zo-plezante italiaanse italiaanse lessen, het uitgehongerd thuiskomen en met alle tevredenheid naar de prachtige groentjes en culinaire specialiteiten in de koelkast kijken, en een mooie avond tegemoet gaan!
Het zijn de kleine verschillen die het hem doen! :)

De laatste weken, beschreven in foto's:

Een eerste etentje op mijn kotteken, 'k heb een paar vrienden uitgenodigd en mijn beste lekkernijen tentoon gesteld. Zelf met weinig plaats kan je creatief zijn he ;)

De dag erop zijn we met z'n vieren naar Vigevano gegaan, bij wijze van onze wekelijkse milaan-stadsvlucht. Dit zijn de foto's bovenaan deze post, met de heerlijke käse und brot, en niet te vergeten het prachtige zonnetje natuurlijk!

Bij terugkomst konden we dan inpikken op een meerdaagse 'design in the city' exhibitie, alwaar 70 gallerijen, winkels en verdelers speciale opendeurdagen hielden met het beste van het beste in het hedendaagse en verleden designwereldje. Milano op en top!

Dan werd ik uiteraard met een bezoekje vereerd van heer Hallumiez en jonkvrouw Galle.

In onze reeks: zaken die verschillen met België: hier zijn de mensen wel degelijk enorm enthousiast over alles wat halloween betreft, op naar de massahysterie dus!

Typical erasmus: pleintje, espagnoles, gitarrrrrrrrrro, Oleeee!

Het begin van de kalenderweek: Woensdagavond Magazzini-generali-avond. Zonder dat waren we waarschijnlijk al alle besef van tijd en realiteit verloren.

Riton, de man die in Basement stond in Brugge, wederom op bezoek!

Typical erasmus II: Frankrijk, Spanje, Noorwegen, Griekenland, Denemarken, Duitsland en UK op dezelfde vierkante meter!

Twee leden van de Belgian Maffia

Onze final design studio opdracht gaat door in een oud gebouwencomplex, waar vroeger een hospitaal in huisde. Momenteel zijn het enorme krochten, echt prachtig om in rond te gaan lopen. Wij moeten in deze gebouwen een culturele functie toeschrijven.

Dit zet ik er nog maar eens speciaal op om toch te laten zien dat er hier OOK WEL GEWERKT WORDT HOOR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! :)

Selena, de vriendin van Louis (de trouwe volgers weten wel wie Louis is) kwam ook eens op bezoek, en kon het al niet laten om brokken te maken!

VENETIE! Prachtige zon de eerste dag, prachtige ondergeregende lege stad de tweede. Zeer interessante Biënnale tentoonstelling (veel foto's daarvan op mijn andere album die ik hier nog ga posten), zeer mooie hostel, gezellig sfeertje, .......................................;

Sint lucas op bezoek - 'k heb de geïnteresseerden zo goed als mogelijk de betere kant van de grijze stad laten zien, en dag twee zijn ze dan ook nog eens binnen komen poppen op mijn kotje - wat uiteraard immer gepaard gaat met enthousiaste warme begroetingen!

Derde week: magazzini - Mister Ruben J simpson op bezoek!

... en een fotootje voor de mama!

Het heeft een tijdje geduurd, maar voilà, nu zijn de activiteiten weer eens gedeeld. Normaal zat ik vandaag in Zwitserland, maar de regenbui heeft van deze dag een bed-in gemaakt, om nog eens op de hoogte te geraken van alle nieuwtjes, mailtjes en couchsurfingetjes. Als er nieuwtjes zijn in Belgenland mag je die ook altijd nog eens laten weten! :)

Voor alle foto's:

Gallerij 4

http://www.facebook.com/album.php?aid=161632&id=745915476&l=a95be98bb3Gallerij 5http://www.facebook.com/album.php?aid=157338&id=745915476&l=5f23df9f0a

Koude rillingen met naaldhakken.

2009-10-19T09:13:00.007+01:00

Het Belgische weer heeft zich samen met mij geintegreerd in dit Noord-Italiaanse landschap. Waar we vorige zondag nog lagen te plonzen tussen de bergen rond Lago Maggiore, daar stonden we gisteren allemaal tegen de avond gedrongen rond de grote barbecuevuren om de lichaamstemperaturen op peil te houden.

Ijsberen of niet, het leven gaat door, en vooral het school leven barst nu uit zijn voegen. Momenteel begint alles wat op zijn pootjes te vallen, waardoor ik nu elke dag van de week op school mag doorbrengen, regelmatig tot 8u30 door de bijhorende taalcursus, en bij vrijwel elke les een verplichte aanwezigheid vereist heb.

Tijd om wat stoom af te blazen in de vuilste keet van de stad, alwaar de Erasmussers nu helaas te hard aan verknocht zijn: Alcatraz.....

Gelukkig kennen we ondertussen al genoeg mensen om niet telkens de grote bende ginds mee te volgen, of het zou nogal een eentonig jaar kunnen worden. De laatste twee weekends hebben we ons ook verplaatst naar dichtbijzijnde vlucht-oorden, onder het alziende oog van Delbecque-Tour-Operators, met vriendelijke dank aan sponsor Lien D. voor donaties Trotters en Inge V. voor basiskennis Italie Voor Dummies. Al onder staat de laatste zwemdag, en wat later volgen nog de foto's van Bergamo.

Deze laatste foto even als hommage aan een grote dame die jarig was - we noemen haar 'de staar', als ode aan haar eeuwige eindeloze blik in het oneindige niks. Jaja, via Donatello, je komt er wat tegen!

Verder blijft alles zoals we het hier kennen. De stad is kil, de mensen zijn warm, er is een overdosis aan cultuur, een tekort aan zon en groen. Elke tip van het onverkende Noord-Italië is zeer welkom, vooral de tips hoe van Milaan met één treintje de mogelijkheid te hebben om eens een goed-ouderwetse bergtocht met bijhorende berg-herbergnacht te hebben.

Het is zeer nadenken over wat hier nog allemaal gebeurt, vermits eigenljik alles is wat het is, maar niks is zoals het was in België. Van het opstaan tot het slapengaan, je moet er zijn om het te verstaan! ;)

Voor de moeder des huizes: de volledige fotolijst staat alhier: http://www.facebook.com/album.php?aid=154308&id=745915476&l=cdedd6d712 (zo hoef je ook niks te missen! ;) )

It's all about the looks!

2009-10-08T08:55:00.005+01:00

Vaarwel rust, hoera voor de schoolbanken!

De laatste week hebben we alles mogelijk uit de resterende drendeltjes vakantie geperst. Er heerste een algemene stille euforie bij het inademen van de berglucht bij lago maggiore, een ietwat luidere blijheid bij het betreden van de wateren en een blakende rust onder de rumoerige zon. Ook de week er op werd maar eens bewezen waarom de uitspraak 'dolce far niente' het bekendst is voor zijn Italiaanse versie. Al dit werd afgewisseld met leuke uitstapjes naar Pavia (een gezellig pittoresk dorpje), de parken en andere ongelooflijk deugddoende evenementen.

Rhys den ostralier en Louisa, den duutse

homeparties

... en soms kom je dan ook op de foutere plaatsen van Milaan terecht. Als afsluiter van fashion-week was onder andere de Hollywood ingenomen door een bedrijfje dat wou pronken met zijn hebben en houden (dus alles volledig met rode lopers, fotografen, buffet, live shows van gekke mensen, ...), en die decadentie konden we dus niet aan ons laten voorbij gaan natuurlijk. Door de hulp van duitsgezinde buitenwippers zijn we op één of andere manier daar binnen geraakt, en hebben we eventjes onze ogen kunnen uitkijken voor een heel foute avond - die we hopelijk niet snel meer gaan tegenkomen.

Jep, dit is het milaan waar iedereen bang voor is!

Maar gelukkig was de trip naar het meer dan weer ideaal!

clear clear clear blue sky

En hier is mama (en papa) haar eerste beurt komen gebruiken van de tienbeurtenkaart Milan-citytrips!

... maar helaas, aan alle mooie liedjes komt een einde, en zo kwam school zijn kop opsteken, met als dreigende voorbode de welcome day. Vanaf die dag werden we opgeslorpt in dit gigantische monster, met zijn 45 000 studenten, 1800 docenten, grootse gebouwen met atelier-loodsen, fotolaboratoria, futuristische 3Dstudio's, ... Als het enige troost mag wezen - elk jaar melden zich hier 3000 studenten aan voor het eerste jaar design, maar slechts 900 hiervan worden toegelaten. Daarenboven ben ik nog eens één van de enige die géén portfolio moest maken en opsturen... makkie!

Tot zover de goeie kant, want de laatste dagen was niks dan 'kommer en kwel' (met een korrel zout te nemen natuurlijk). Van de vooropgestelde studieschema's kwam niks van in huis vanwege volle klassen, slechte cursussen, foute dwaaltochten in deze fabrieken der kennis, zware 4u-durende lessen, chaotische, koppig en xenofobe leraren en allerhande varianten op de grote Italië-chaos-theorie. Binnen enkele dagen moet ik definitief alles van lessen beslist hebben of ik ga niet meer binnengeraken in bepaalde cursussen.... makkelijk is anders!

O ja, ze spreken hier ook veel Italiaans heb ik zo de indruk!

Wanneer je zo kan beginnen leven!

2009-09-26T00:34:00.015+01:00

Het zijn mooie tijden om een erasmus-student in spe te mogen wezen. De periode tussen het papierwerk en het aanvangen van het schoolwerk is ingezet, en de vrije tijd moet ingevuld worden door het ontdekken en bezoeken van de stad. De laatste dagen zijn de eerste erasmussers al wat samen gaan klitten in de stad - komende dagen verlaten we het hier door bezoekjes naar Pavia, zondag organiseer ik een tripje naar Lago Maggiore en volgende week zoeken we nog ergens de zee op. Bemerk het thema water - een lichte noodzaak in deze brandende temperaturen - ben ik even blij dat ik een oude ventilator terug aan de praat heb gekregen!

Etentje op kot

Fashion week openingsshow - een enorm spektakel met onder andere een optreden van The Kills, een vuur-en lichtshow en een heuse catwalk!

... en niet te vergeten de afterparty!

Vlnr Louisa (dui), Alessio (ita), Louise(fr), Timo (dui), Marie (fr), Sarah (uk)

De linkse, louis, is ook een belg, die vanwege een kot-nood momenteel ondergedoken zit in mijn kamer.

Concertjes in het park

Aperitivo - prachtig gegeven, lekkere drankjes plus ongelooflijk veel eten!

Na heel veel ronddrentelen en -hangen begint de stad al wat te plakken......

(Ohja, maar het blijft nog steeds Milaan)

Pimp My Fahrrad!

2009-09-20T22:02:00.015+01:00

Hij is er - de enige echte Erasmobiel! Fietsen in Milaan is een enorm prachtige ervaring, vooral door het feit dat het mag gerekend worden onder de categorie "extreme sporten". Niet alleen extreem gevaarlijk en vermoeiend, maar ook extreem slecht voor de longen, zo blijkt. De grijze industriële stad heeft een duidelijk voelbaar slechte luchtkwaliteit die, bij het fietsen, extra zwaar doorweegt. Eens benieuwd hoe deze echte Milanesi het doen om zichzelf van een vroegtijdige long-aandoening te verhinderen.

Fietsen in deze wetteloosheid is een droom. Omdat de fietsers een redelijk recent verschijnsel zijn, zijn hier ook nergens aanduidingen, wetten of beperkingen. Wie rijdt met een fiets, rijdt zo hard met zijn neus in de lucht - omdat hij de oplossing heeft gevonden tegen de vervuiling - dat hij heer en meester is over de baan, het voetpad en de voetgangerszone. Ook de straffeloosheid is opmerkelijk - door het rood en schuin het enorme kruispunt over waar het vol met politie staat, ik dacht dat het niet meer mogelijk was!

Ik ga niet verkocht worden voor de stad vrees ik. Maar ik hoop dat het me diep binnenin zo veel mogelijk zal blijven charmeren, zoals nu mooi het geval aan het worden is. Het leven blijft hier gejaagder dan een normaal Zuiders land, maar toch beginnen, vooral door het leven tussen drie locals, de italiaanse trekjes door te sijpelen tot het dagelijkse leven. Spaans- euh, italiaanse herbergen in de woonruimtes, hevige gesticulaties en vurige discussies op welke plaats - welke situatie dan ook, waanzin en wanorde temidden van de eerste rechtlijnige indrukken.

Onze binnenkoer

Uiteraard - het eten hier is onmogelijk te verzwijgen. Wat je hier ook maar koopt in de supermarkt - het is van simpele ham tot salade tot kaas tot tomaatjes, àlles smaakt beter, smeuïger en sappiger dan in het Vlaamse platteland. Ook de aperitivo - vanwaar Milaan de bakermat blijkt te zijn - is een festijn voor de smaakpapillen, en is werkelijk in zowat elke bar te vinden als zijnde 'happy hour'.

Vandaag is de eerste Erasmus-activiteit doorgegaan. Georganiseerd door ESN, Erasmus Student Network, zijn de versgeperste imigranten samengetroept voor een gidstoer in hun nieuwe thuisbasis - uiteraard met een uitleg volledig in hun eigen taal. Naast het smalltalkfestijn was er ook nog tijd voor wat sightseeing en een vingerlikkende aperitivo sloot de avond prachtig af.

Vertegenwoordigd: België, Frankrijk, Spanje, Duitsland en Griekenland

De dag dat de derde nacht begon!

2009-09-18T21:05:00.005+01:00

Liefste mama en papa en de rest!!

De Ikea is bezocht, de bedden zijn gemaakt en de koelkasten gevuld, nu enkel nog maar wachten op het echte werk om te beginnen. De vermoeiende loop-loopdagen zorgen ervoor dat ik nog aan redelijke frequentie in mijn kamer moet neerploffen en zo nog tijd kan vinden voor een bloggie her en der. Recht evenredig aan deze hoeveelheid activiteiten stijgt ook de nood aan cafeïne, in de vorm van heerlijke kleine dampende kopjes heerlijkheid. Bedankt hiervoor aan Lieve en Kaat, de eerste passanten in mijn nieuwe thuisbasis, voor de heerlijke opkikker!

Het kot zelf is klaar, en is momenteel een oase van rust en stilte. Dat maakt me blij! Naast enkele marktjes en vooral het toeristenwerk dat morgen moet uitgepluisd worden is het laatste plan een fiets vinden, en dan in rechte lijn naar het schoolgegeven kijken. (De 21ste beginnen de inschrijvingen, 30 september is het welcome day, 1 oktober is de ingangstest voor de taalcursus en 5 oktober beginnen we er eindelijk aan - maar waaraan, dat weet ik nog niet)

Met Carlotta naar de I-Ke-A

Magazzini Generali! (er staan wel degelijk TWEE jongens op deze foto)

Volgende week Fashion Week - niet dat het uiterlijk in Milaan veel verschil gaat uitmaken!

PS: Gisteren kwam ik twee fluitende mensen tegen op straat. Dat maakt me blij!
PS2: Ofwel ligt het aan het feit dat ik het nog niet besef, ofwel aan het feit dat ik al veel te vertrouwd ben met Italië, maar ik heb nog geen enkel moment een 'integratie'probleem gevoeld heb ik zo de indruk. België, wat is dat weer?

Hekken die van dammen zijn gekomen!

2009-09-17T02:07:00.000+01:00

Alles gezegd en gedaan, na drie prachtige snuffel, surf en muziekmaanden heb ik de enkele vlucht richting de Fashion- and design-hoofdstad dan toch maar opgestapt, met vooral heel veel moeite om de vorm van de surfplank uit mijn voorkant geklopt te krijgen en de zandstranden en absolute rust achterwege te laten.

Milaan: welkom in de chaos, grijsheid en eindeloosheid van het bestaan!

Alsof reizen nog niet stresserend genoeg kan zijn, was de NMBS zo vriendelijk genoeg om de benodigde treinen naar de luchthaven net af te schaffen, altijd lachen. Maar gelukkig, dat terwege gelaten kon ik zeven uur later in één geheel de drempel van mijn nieuwe woonst overstappen, meteen overweldigd door de kotgenoten van het komende jaar: Gaia, Carlotta en James (ook wel te omschrijven als de twee gestoorde vrouwen en de man wiens polsje geen pezen lijkt te hebben, als je hiermee begrijpt wat ik bedoel...)

In de laatste twee dagen heb ik reeds een fractie van de mierenhoop kunnen tot mij nemen, het lijkt hier een hopeloze zaak om ooit volledig mee te draaien. Buiten de bemerking dat deze stad bestaat uit zeer veel unieke plaatsen/evenementen/(zo zag ik in de laatste dag reeds de Champions leage beker met erbij Luis Figo, de meest kleine chaotische zolderkantoortjes voor erasmusaangelegenheden, een nogal vreed indrukwekkende underground club,

e.a.), gaan deze aangelegenheden nog eens gepaard met de mensen die het mooie weer blijken te maken in de modewereld en andere pochy aangelegenheden. Neem daar nog eens bij dat alles, in tegenstelling tot het mooie België, een lappendeken is van alles - overal en iedereen, het is een prachtig geheel om je in te laten verdrinken of verzinken.

Ik kan dit enkel maar staven met een citaatje die ik ooit eens vond bij mijn zoektochten naar 'het ideale leven' in de lombardijse hoofdstad:

"When you walk down the street in Milan, no one will dawdle, everyone will move with purpose. You will not catch anyone's eye. Nor will you smile at them. But if you were to attempt a conversation with the man on the street, and asked him where he was going in such a hurry, he wouldn't know. But he'd have to go immediately."

Italiaanse integratie stap 1: Koffie!